در این پژوهش برخی از ویژگی های فیزیکومکانیکی شامل خواص هندسی (طول، عرض، ضخامت، قطر میانگین هندسی، قطرمیانگین حسابی، سطح و ضریب کرویت) خواص ثقلی (چگالی توده و چگالی واقعی) و خواص اصطکاکی (زاویه ی پایداری تخلیه، زاویه ی پایداری پر کردن و ضریب اصطکاک ایستایی) سه رقم دانه ی سویا (گرگان 3، ویلیامز و سحر) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد تاثیر رقم بر خصوصیات هندسی، ثقلی (به استثنای چگالی واقعی) و اصطکاکی معنی دار بوده است. بیش ترین و کم ترین ضریب کرویت به رقم سحر به میزان 88.8 درصد و رقم گرگان 3 به میزان 86.00 درصد تعلق داشت. دامنه ی چگالی توده ی ارقام مورد بررسی بین 732.372  - 720.000 کیلو گرم بر متر مکعب و دامنه ی چگالی واقعی بین 1278.03 – 1182.000 کیلوگرم بر متر مکعب قرار داشت. نتایج حاصل حاکی از آن بود که تاثیر رقم روی چگالی توده، معنی دار بوده و در مورد چگالی واقعی از لحاظ آماری اختلاف معنی داری وجود نداشت. ضریب اصطکاک ایستایی برای چوب بین0.49  -0.41  به دست آمد که بیش ترین و کم ترین مقدار به ترتیب مربوط به رقم های سحر و ویلیامز بود.

تعیین خواص حرارتی- فیزیکی آب لیموترش جهت بررسی، کنترل، پیش بینی و مدلسازی عددی فرآیندهایی از قبیل خشک شدن لازم و ضروری است. این خواص با تغییر درصد ماده جامد و دما تحت تاثیر قرار می گیرند. از این رو، در این تحقیق خواص حرارتی- فیزیکی آب لیموترش شامل ضریب هدایت حرارتی، جرم حجمی، گرمای ویژه و ضریب انتشار حرارتی در هشت سطح دما و سه سطح درصد ماده جامد بررسی و تعیین گردید. ضریب هدایت حرارتی توسط استوانه های هم محور در شرایط پایا و جرم حجمی توسط پیکنومتر حجمی اندازه گیری شده و جهت ایجاد سطوح دمایی از حمام هم دما که پیکنومتر در آن مستقر می گردد، استفاده شد. گرمای ویژه توسط اسکن کالریمتر (DSC) و ضریب انتشارحرارتی به روش غیر مستقیم و با استفاده از رابطه بین ضرایب هدایت حرارتی، گرمای ویژه و جرم حجمی مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج حاصل از تحلیل آماری داده ها نشان می دهد که هم درصد ماده جامد و هم دما بر خواص حرارتی- فیزیکی آب لیموترش تاثیر معنی داری دارند. با افزایش درصد ماده جامد، جرم حجمی افزایش یافته ولی گرمای ویژه، ضریب هدایت حرارتی و ضریب انتشار حرارتی کاهش می یابد. همچنین با افزایش دما جرم حجمی کاهش یافته ولی گرمای ویژه، هدایت حرارتی و ضریب انتشارحرارتی افزایش می یابد. با تجزیه و تحلیل رگرسیون چند متغیره، مدل تجربی پیش بینی خواص حرارتی- فیزیکی آب لیموترش بر حسب متغیرهای کاری به دست آمد. ضریب تعیین مدل های خطی جرم حجمی و گرمای ویژه 0.99، هدایت حرارتی 0.95 و ضریب انتشارحرارتی 0.92 است.

اهمیت فروفلوئیدها در امکان بررسی فاز ابرپارامغناطیسی کامل، مطالعه ناهمسانگردی ذرات، مشاهده زمان واهلش و بررسی الگوهای جذب سورفاکتانتهاست، که با این کیفیت نه توسط توده ذرات ریز و نه سیستمهای دو فازه ناپایدار، قابل بررسی نیستند. در این کار فرآیند جذب سدیم دودسیل سولفات (SDS) C12H25Na+SO-4 به عنوان سورفاکتانت لایه دوم یک سیستم کلوئیدی دو لایه ای مورد بررسی قرار گرفته است. لایه اول نیز از اولئات سدیم C18H23O-2Na+ انتخاب شده است. تولید ذرات ریز اکسید آهن به عنوان فاز جامد فرومغناطیسی سیستم کلوئیدی نیز بر پایه رشد شیمیایی صورت گرفبه است. روش اتخاذ شده در این مرحله همرسوبی یونهای فلزی در محلول نمکهای آهن دو و سه ظرفیتی است. گشتاور مغناطیسی، شبکه بلوری، عنصرسنجی و نحوه چسباندن سورفاکتانتها مورد بررسی قرار گرفته است. تحلیل منحنی مغناطیس با یک سیستم مغناطش سنج VSM و تحلیل نقش پراش اشعه ایکس (XRD) نمونه های پودری، به ترتیب اندازه مغناطیسی و اندازه بلوری ذراتی را که به این روش تولید می شوند، به دست می دهند و نشان می دهند که اندازه ذرات در محدوده 9-13 nm قرار دارند. علاوه بر این، نتایج حاصل از اندازه گیریهای مغناطیسی، مغناطش اشباع نمونه ها را حدودا 1.5 emu/g و پذیرفتاری کاهش یافته را در نزدیکی 6×10-3Oe-1 نشان می دهد که مقادیر مناسبی برای یک ابرپارامغناطیس است. داده های پراش پرتو ایکس و حجم سنجی آهن دو ظرفیتی با پرمنگنات پتاسیم KMnO4  درمورد عنصرسنجی ذرات معناطیسی حاصل، نشان می دهد که باید نسبت آهن II به آهن III در محلول نمکی تقریبا 2 به 3 بوده و به هنگام تبلور ذرات مغناطیسی به منظور جلوگیری از اکسایش آهن II ، 4.5% v/v اسید سولفوریک به محلول نمکی اضافه شود. به این ترتیب، نزدیکترین عنصرسنجی به Fe3O4 را خواهیم داشت. جذب مولکولهای اولئات برسطح ذرات فاز جامد با طیف نگاری فروسرخ (IR)، از نمونه های شامل اولئات، نشان می دهد که در فاز جامد دارای اولئات، فرآیند شستشو باید از بین رفتن چسبندگی آن در حلال استونی ادامه پیدا کند. داده های مغناطیسی نیز نشان می دهد که متفاوت با آنچه که در فروفلوئیدهای تک لایه ای می شناسیم، یک ماکزیمم نسبی در اطراف (SDS)=0.07 در مغناطش اشباع نمونه های فروفلوئید بر حسب غلظت سورفاکتانت وجود دارد. در مابقی مشخصات، در تغییرات مغناطش اشباع بر حسب زمان همزدن و دمای جذب سورفاکتانت یک روند ساده اشباعی وجود دارد.

در این تحقیق تاثیر میزان رطوبت بر خواص فیزیکی مغز دو رقم بادام (کاغذی و نیمه سنگی) در پنج سطح رطوبتی (5، 10، 15، 20، و 25 درصد) بر پایه وزن خشک و هر یک با پنج تکرار با استفاده از آزمون فاکتوریل با طرح پایه کاملا تصادفی بررسی شد. نتایج نشان می دهد که با افزایش میزان رطوبت از 5 به 25 درصد بر پایه وزن خشک، چگالی حقیقی در رقم کاغذی از 851.12 به 1138.94 کیلوگرم بر مترمکعب، خلل و فرج از 35.69 به 54.45 درصد، سرعت حد از 4.81 به 6.18 متر بر ثانیه، ضریب اصطکاک استاتیکی از 0.471 به 0.591 روی سطحی از جنس پلکسی گلاس و از 0.417 به 0.552 روی سطحی از جنس آهن گالوانیزه، مساحت سطح تصویر شده از 1.45 به 1.67 مترمربع، زاویه قرارگیری از 18.26 به 27.59 درجه افزایش می یابد. برای رقم نیمه سنگی، مقادیر مشابه به ترتیب به این شرح است: از 897.18 به 1123.84 کیلوگرم بر مترمکعب، از 32.09 به 47.22 درصد، از 5.35 به 6.53 متر بر ثانیه، از 368.0 به 0.458 و از 0.356 به 0.447، از 1.36 به 1.53 مترمربع، و از 16.33 به 22.45 درجه. نتایج همچنین نشان می دهد که چگالی ظاهری با افزایش میزان رطوبت از 5 به 25 درصد بر پایه وزن خشک کاهش می یابد، مقدار کاهش چگالی ظاهری، در رقم کاغذی از 547.26 به 518.76 و در رقم نیمه سنگی از 609 به 592.94 کیلوگرم بر مترمکعب است.

کود گاو از فضولات مایع، جامد و کاه و کلش مورد استفاده برای تهیه بستر گاو تشکیل شده است. در حالت طبیعی به علت کم بودن جرم مخصوص کود، حمل و نقل آن مشکل و پرهزینه است. یک روش برای رفع این مشکل پلت کردن آن می باشد. در این تحقیق، خواص فیزیکی پلت های حاصل از کود گاو بررسی شد. نتایج نشان داد که با افزایش رطوبت از شش به 20 درصد جرم مخصوص توده از 660 به 630 کیلوگرم بر مترمکعب کاهش و جرم مخصوص ذره از 1095 به 1583 کیلوگرم بر مترمکعب افزایش می یابد. مقدار نیروی لازم برای شکستن (گسیختگی) پلت ها از 61.3 کیلوگرم در رطوبت 6 درصد تا 19 کیلوگرم در رطوبت 20 درصد کاهش یافت. دوام پلت ها در محدوده رطوبتی مورد مطالعه از 34 تا 53 درصد متغیر و در رطوبت 10 درصد بیشترین مقدار بود. در ضمن پلت ها در طی 24 ساعت از هوای دارای رطوبت نسبی 80 درصد حداکثر هشت درصد رطوبت جذب می کنند.